44 .Yıllık yaşantımda cennet vatan’ımızın neredeyse her köşesini gezdim dolaştım. Hayatıma tecrübeler ve güzellikler katan her yöreden arkadaşlarım ve dostlarım oldu. Değişik kültürden ve medeniyetten insanlar tanıdım. Evlerine misafir, sofralarına konuk oldum. Hayatım boyunca hiç bir insana yüz çevirmedim ve hiç bir dostmu kaybetmedim. Şayet biri çıkarda derseki Numan Ayanoğlu beni kaybetti dostluğumu ve ya arkadaşlığımı yitirdi! emin olunki ben değil o beni kaybetmiştir. Çünkü ben ağlaynla ağlayan gülenle gülen açla aç kalan tokla tok olan bir yapıya sahibim.Asla karşımdaki insanı küçümsemem onda kusur aramam onu varlığı ya da yokluğu ile değil insanlığı ve karekteri ile değerlendiririm. Dili,dini,mezhebi farklıda olsa insan her yerde insandır. Kürt,Çerkez,Tatar,Laz,Hırısitiyan,Ermeni,Alevi,Süryani ne olursa olsun  Allahın yarattığı ona kulum adını verdiği sevmeyi ve sevilmeyi bilen en güzel varlık insandı ve bu hayat acısıyla tatlısıyla güzeli ve çirkini ile bana insanları sevmeyi öğretti.