44 .Yıllık yaÅŸantımda cennet vatan’ımızın neredeyse her köşesini gezdim dolaÅŸtım. Hayatıma tecrübeler ve güzellikler katan her yöreden arkadaÅŸlarım ve dostlarım oldu. DeÄŸiÅŸik kültürden ve medeniyetten insanlar tanıdım. Evlerine misafir, sofralarına konuk oldum. Hayatım boyunca hiç bir insana yüz çevirmedim ve hiç bir dostmu kaybetmedim. Åžayet biri çıkarda derseki Numan AyanoÄŸlu beni kaybetti dostluÄŸumu ve ya arkadaÅŸlığımı yitirdi! emin olunki ben deÄŸil o beni kaybetmiÅŸtir. Çünkü ben aÄŸlaynla aÄŸlayan gülenle gülen açla aç kalan tokla tok olan bir yapıya sahibim.Asla karşımdaki insanı küçümsemem onda kusur aramam onu varlığı ya da yokluÄŸu ile deÄŸil insanlığı ve karekteri ile deÄŸerlendiririm. Dili,dini,mezhebi farklıda olsa insan her yerde insandır. Kürt,Çerkez,Tatar,Laz,Hırısitiyan,Ermeni,Alevi,Süryani ne olursa olsun  Allahın yarattığı ona kulum adını verdiÄŸi sevmeyi ve sevilmeyi bilen en güzel varlık insandı ve bu hayat acısıyla tatlısıyla güzeli ve çirkini ile bana insanları sevmeyi öğretti.